Frankenjura 3

Dit kan toch niet waar zijn: had ik voor de derde keer in 6 weken tijd gepland om een grotere tocht in de Alpen te klimmen bleken voor de derde keer op rij de weersvoorspellingen matig tot slecht. Als dit zo doorgaat wordt ik nog een echte sportklimmer. Ben de afgelopen dagen namelijk voor de derde keer dit voorjaar in de Frankenjura beland. Gelukkig kun je in de Frankenjura de routes zo kiezen dat je nog zelf moet afzekeren waardoor je trad-climbing niveau wel aardig op peil komt. Met af en toe wat goed behaakte routes te klimmen is dit dat een uitstekende training voor vingerkracht en techniek in steil terrein.

Deze keer weer wat nieuwe sectoren leren kennen zoals de Hexenküche, de fantastische toren bei Gössweinstein “Napoleon”, de Eibenwände, de avontuurlijke Emporwand en op het einde nog de Jubiläumswand.

Na 4 dagen klimmen waren mijn onderarmen zo moe, mijn vingertoppen zo kapot en vooral mijn hoofd helemaal gaar dat het tijd was om naar huis te gaan en onder het werken weer een beetje uit te rusten ;-)

Er is trouwens in de Panico Verlag nu in het voorjaar weer een nieuwe editie (deel 1) voor de nördliche Frankenjura uitgekomen, met nog meer routes, yeah…

Bernd in de steile versnijding op de Emporwand

Napoleon, een 30m hoge toren in de avondzon

Ettringen 2

Afgelopen jaar had ik met Miel ook een aantal mooie dagtrips naar Ettringen gemaakt - de Ettringen connection. tradities moet je natuurlijk zelf onderhouden, dus gisteren zaten we al weer in de auto. na een rondje nieuwe rotsen spotten kwamen we uiteindelijk weer bij het Yosemite wandchen terecht. daar hadden we afgelopen week ook al wat routes geklommen. De 7- van vorige keer had ik deze keer dan ook gelijk kunnen rotpunkten.
er was een nieuw project nodig: Nolite Lacrimare, een 7 met een heel vet dak. Miel ging als eerste in de aanvalspositie, onderin goed af te zekeren, bij de crux net uit het dak was ook een haak, maar daar boven moest je echt nog 4 meter doorklimmen, best spannend, heel compacte rots. bij de eerste poging vloog Miel eruit, helaas tijdens de val met zijn voet achter het touw, die vlucht zag er indrukwekkend uit. met een degelijke kneuzing van zijn onderrug was het de rest van de dag topropen.... maar wel goed geklommen!
daarna zijn we nog in de Arena geweest om nog aan onze crack techniek te werken.

Indoor crack

Gisteren met Andreas in Dortmund (http://www.kletterhalle-bergwerk.de) geklommen. Erg leuke hal met goed gebouwde routes en waar je alles kunt topropen of voorklimmen, echt prima aanbod. erg leuk is de ca 12 m hoge spleet waarbij het bovenste deel zelfs overhangend is.

CRACK ATTACK Ettringen

Gisteren met Miel naar Ettringen gereden om een dagje te klimmen. Gericht onze crack climbing techniek verbeteren. In Kottenheim zijn in de sector Yosemite wändchen geweest. De eerste handjams, finger stacks and fist jams waren nog wat onwennig: doet die't of doet die't niet.
het leuke aan crack climbing is dat een total body workout is, goede lichaamsspanning en het gebruik van de spleet is echt anders dan frontaal op een muurtje klimmen. ik zeg, zo snel mogelijk weer daar naar toe.

Frankenjura 2

Eigenlijk wilde ik met Marieke gewoon een paar dagen in het ruhrgebied of in Belgie kamperen en klimmen maar het weer was hier in de regio gewoon veel te wisselvallig voorspeld. De Frankenjura daarentegen had geen last van dat lage drukgebied boven Engeland.

dus maar weer op donderdag reserveren op de Kormershof camping in Allersdorf voor de komende dagen. vorige keer met pasen was het nog ijskoud, op onze eerste klimdag nu (zaterdag) waren het 28 graden!!! vorige keer nog op zoek naar de zuidelijk georienteerde wanden voor de zon gingen we nu op zoek naar de schaduw (en maar twee weken daartussen...).

Deze keer was ook mijn broer samen met zijn vriendin Sarah van de partij. we hebben in verschillende gebieden geklommen (Stadelhofener Wände, Spieser Wand en de laatste dag op de Leupoldsteiner wand). klimmen in de kalk van de Frankenjura ging nu al veel beter dan de vorige keren. vingergaten die ik nu wel houd, gladde onevenheden die ik nu wel als treedjes gebruik. echt super. Veel 6e graadsroutes geklommen en nu ook tot 7+.

moet echt zo snel mogelijk weer ernaar toe, allemaal techniek, de power is er wel.

hier zie je Sarah an de Spieser Wand in de route Rechter Laufwerweg, een mooie 7+

Helaas hebben wij een heel zwaar ongeluk in de Leupoldsteiner wand zien gebeuren en heb ik nog geprobeerd de gevallen klimmer te reanimeren, maar het was niet succesvol! iedereen die dit leest: draag a.u.b. ALTIJD een helm, controleer elkaar voordat je begint te klimmen en houd goed contact met je partner die net klimt of zekert!!!!

Frankenjura

met pasen ben ik 7 dagen met Marieke in de Frankenjura geweest. redelijke weersvoorspellingen deden ons hopen op 14 graden en zon. In Allersdorf lekker op de camping en genieten van een mooi voorjaar (zoals we dat afgelopen jaar ook deden).
uiteindelijk is het behalve de laatste dag nooit warmer dan 8 graden geworden, hadden we redelijk koude nachten (-4), en kom je er achter dat ...
1. ...de kalk in de frankenjura bij +2 graden redelijk goede wrijving heeft,
2. ...het dan niet geregend mag hebben omdat de goede wrijving door een beetje vocht gelijk weer teniet wordt gedaan.
3. ... en je vingers in de eerste 3 tot 4 routes niet bijzonder goed voelen. wat dat betreft is mijn ijsklimervaring bij deze temperaturen van voordeel (er komt het moment dat je vingers warm worden, gewoon doorgaan met klimmen...).

de routes in de frankenjura zijn niet op plaisirstandaard ingeboord. vind ik echt super. waar mogelijk moet je dus zelf afzekeren en ook in de sleutelpassages van routes moet je tussen de haken echt klimmen. in 4e en 5e graads routes moet je over het algemeen een groot deel van de zekeringen zelf leggen, maar is meestal ook goed te doen. friends werken minder goed door de asymmetrische vorming van de gaten en spleten. nuts zijn duidelijk handiger en dan heeft de naklimmer ook nog echt wat te doen :-)
Mooie gebieden waren in Münchs, Zehnerstein en natuurlijk de rots achter de camping Kormershof.

de paashaas woont dus in de Frankenjura, weer wat geleerd.

In Obertrubach bij het graf van een van mijn helden: Wolfgang Güllich

ja, je ziet het goed, ZON!!! op de Zehnerstein in het Obertrubachtal. volgende keer moet ik daar door die 8- van Kurt Albert (Affenschaukel), deze keer waren mijn vinger al een beetje klaar.

Chamonix

Afgelopen week zondag heb ik Miel op het station in Zürich opgehaald. Ik was al voor werk een aantal dagen in Zwitserland en Miel kwam met de nachttrein uit Nederland om dan vervolgens gezamenlijk richting Chamonix te gaan. De weersvoorspellingen waren goed en we wilden graag alpien gaan klimmen. Diverse touren waren in de laatste dagen geklommen, dus actuele info was beschikbaar, aan ons alleen de opdracht om te kiezen.

Zo besloten we om zondag middag met de baan omhoog te gaan naar de plan de Aiguille en daar in de hut te overnachten. De winterruimte was open en we hadden tot 6 uur heerlijke zon.

De volgende ochtend vertrokken we om 5.00h bij de hut om een lange alpiene ijsroute te klimmen, Fil a Plomb. De route loopt helemaal links van de Aiguille du Midi naar de Rognon du Plan (3601m). Met aanloop zijn het zo'n 1300 hoogtemeters. De lijn is makkelijk te zien omdat het eigenlijk een serie van smalle watervallen is.

foto 1 overzicht, links Fil a Plomb, de Frendopijler rechts heb ik afgelopen jaar geklommen

foto 2 mooie zonsopgang bij de aanloop

foto 3 overzicht instap, de dunne ijslijn van fil a plomb is links boven in de foto zichtbaar

foto 4 de eerste moeilijkheden 

De sleutellengte is ca. 50m ijs (WI4+ met een mixed exit ca M4). Het ijs was dik genoeg om te zekeren (heel fijn). Tussendoor hadden we vooral in de sleutellengte erg veel last van spindrift, soort koude douche die ongevraagd van boven op je afkomt. Maar het was erg gaaf klimmen, ik had al best wat fotos van die sleutellengte gezien en wilde daar heel graag omhoog. Prachtig.

foto 5 eerste blik op de sleutellengte

 

foto 5.1 in de sleutellengte

Daarna ging het over een aantal kleinere en minder steilere watervallen verder, leuk om te klimmen, goed af te zekeren.

foto 6 in de kleinere watervallen

vervolgens kwam een travrerse naar links, deels door ijs, sneeuw en rots. Het was te klimmen maar niet goed af te zekeren wat dan voor de naklimmer ook wel interessant was. De laatste 200 hoogtemeter gingen dan door een sneeuwcouloir verder naar links en het laatste stuk weer naar rechts. de uitstap was de verbindingsgraat tussen Aig du Midi en Aig du Plan. Deze tour had ik in juni al met Peter geklommen. niet moeilijk, maar toch nog meer dan 2 uur lopen en deels klimmen om bij de Cosmique hut te komen. beloond werden wij met een fantastische zonsondergang, zo mooi.

foto 7 zonsondergang op de Rognon du Plan

 

foto 8 zonsondergang aig du midi

vervolgens lekke biertje drinken en eten in de hut.

foto 9 feest in de hut :-)

De volgende dag wilden we eigenlijk rustig aan doen maar voor we het in de gaten hadden stonden we om 8.00 bij de instap van het Chere couloir. ook weer zo'n klassieker in het gebied.

foto 10 Chere couloir

foto 11 lengte 2 

Na 6 lengtes klimmen werd het terrein makkelijker en kun je kiezen tussen doorklimmen richting top van de Tacul of abseilen. Maar doorklimmen betekende wel weer een hele lange dag met een lange afdaling. nou ja, volgende keer dan. Dus we hebben geabseild. het was erg mooi ijs.

Op woensdag hebben we in de ochtend de weg terug genomen via de Cosmique graat om zo bij de kabelbaan van de Aig du Midi te komen. erg mooi klauteren in gecombineerd terrein.

foto 12 Aig du Midi van zuidwest, links begin van de arete du cosmique

Om 13.00 zaten we  in de auto met weer een paar prachtige klimdagen achter de rug.

verslag over de condities van fil a plomb vind je hier http://www.bergtour.ch/gipfelbuch/detail/id/53767